معمار آرزوها ; زمان معمار است

پله و آسانسور داخل موزه لوور

مختصات: 32°39′26″N 51°40′39″E / 32.65722°N 51.6775°E / 32.65722; 51.6775 میدان بزرگ مستطیل شکلی در شهر اصفهان در کشور ایران است که توسط ساختمان‌های دوره صفوی محصور شده‌است. اگرچه نقش جهان پیشینه‌ای کهن‌تر از دوران صفوی دارد، ولی میدان نقش جهان به شکل امروزین، در دوره سلطنت شاه عباس صفوی پایه‌گذاری شده‌است.

ایل‌گلی (استخر مردم) که پیش‌تر شاه‌گلی (استخر شاه) خوانده می‌شد، یکی از بوستان‌های بزرگ و تاریخی ایران است در ناحیهٔ جنوب شرقی شهر تبریز واقع شده‌است و مهم‌ترین تفرجگاه مردم تبریز و مسافران این شهر محسوب می‌شود.

تاریخچه  و مشخصات بنا :

خانه امیرنظام گروسی در محلة ششگلان  تبریز قرار گرفته است. این محله  از دورة ایلخانان  مغول محل دارالحکومه  بوده و بناهای موجود در آن از قدیم ترین  بخشهای شهر تبریز محسوب میشود. خانة امیرنظام در زمان نایب السلطنة عباس میرزا  احداث و در دورة قاجار به  خصوص زمان  امیرنظام گروسی مرمت  و مورد استفاده  قرار گرفته  است.

معمار با کلمه مهراز مترادف است.

معمار یعنی داننده تمام رازها.

به امید اینکه روزی معماران ما رازهایی که باید را بدانند.

روز معمار مبارک.....

شیت ارائه ی مقدمات طراحی ٢

ماکت انواع سازه ها - مقدمات طراحی ٢

گنبد ژئودزیک

روستای اسپیدان خراسان شمالی

دانلود طرح معماری 1 2 و 3 و مقدمات و طراحی فنی

فایلها دارای پسورد هستند.پسورد : vanda_architect

فایلها تو ادامه مطلب هستند...

طرح معماری 2 - مجتمع تجاری و مرکز خرید

پارک تکواندو کره جنوبی

طراحی معماری 3 - موزه

تصاویری از برج میلاد

طراحی معماری 4 - بیمارستان

طراحی معماری 4 - بیمارستان (الهام از زیگورات)

مقدمات طراحی 2- طراحی کافی شاپ در بش قارداش

مسجد، محل برگزارى نماز جماعت و جمعه بود و لذا واژه «جامع» نیز براى این مکان به کار برده شد. بنابراین کلمه «جامع» که از «جمع» و «جماعت» مشتق شده، مرادف بود با مسجد. در واقع، «جامع» مسجد بزرگى بود که در آن نماز جماعت برپا می‌شد. عده‌ای معتقدند که «محل عبادت مسلمانان از همان اوایل اسلام، مسجد نامیده می‌شد. اما با نشر اسلام و بیشتر شدن تعداد مسلمانان، تعداد مساجد نیز زیاد شد. بزرگترین مسجد هر شهر و ناحیه، مسجد جامع آن شهر نامیده می‌شد». [29] از آنجا که بناى مسجد در معمارى اسلامى مرکزیت داشت، رشد و توسعة شهرها از این ناحیه آغاز شد و شهرسازى حول و حوش محور مسجد گسترش یافت و روزبروز شمار مسلمانان افزوده می‌شد، لذا شهرها بسرعت گسترش یافتند و بر تعداد مساجد نیز اضافه شد و مسجد جامع در میان مساجد یک شهر داراى ویژگیهاى خاصى بود. در اینجا بود که نماز جمعه برگزار می‌شد، امور مذهبی، وعظ و خطابه صورت می‌گرفت، خطبه به نام حاکم شرع و خلیفه اسلام خوانده می‌شد و در واقع مسجد، محلى براى تجمع عظیم مذهبی، سیاسی، اقتصادى و فرهنگى بود که مسلمانان در این اجتماعات بزرگ به بحث و گفتگو و تبادل آراء راجع به مسائل مختلف می‌پرداختند و این خود نشانگر در هم آمیختگى دین و دنیا، معاش و معاد و مسائل خود و جامعه بود که بین آنان فاصله و جدایى وجود نداشت و چنین است که شکل‌گیرى هنر اصیل اسلامی، در معمارى مساجد تبلور می‌یابد و حکایت از ارتباط تنگاتنگ و درهم تنیده دین با تمامى شئونات فردى و اجتماعى دارد، در کشف الاسرار در توضیح آیه زیر از قول ابن عباس آمده که: «فى بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه یسبح له فیها بالغدو و الاصال» [30] «مساجد خانه‌هاى خدا در زمین است. همان طورى که ستارگان براى اهل زمین می‌درخشند، مساجد نیز براى ملکوتیان نورافشانى می‌کنند». 

تمدن اسلامى از عناصر مادى و معنوى متعالى تشکیل شده است که از شاخص‌ترین این عناصر معماری آن است که به نحو بی‌سابقه‌اى در بناى مساجد تبلور یافته است مکانى دینی، سیاسی، اجتماعی، آموزشى و... است که کارکردهاى گوناگونش، آن را از دیگر نیایشگاههایى چون کلیسا، کنیسه و ... جدا و ممتاز می‌سازد.

واژه محراب در کتابهاى لغت،‌به معنى «شریفترین جاى نشیمن» و «شریفترین جاى مسجد» آمده است. همچنین به معانی- صدر مجلس، بهترین جاى خانه، بیشه‌اى که ماواى شیر باشد و دلیر در جنگ هم آمده!

در معمارى اسلامى محراب تورفتگى وسط دیوار شبستان است که در جهت مکه واقع شده است و قبله را نشان می‌دهد. امام جماعت در آنجا می‌ایستد و نمازگزاران پشت سر او به تبعیت از او رو به قبله نماز می‌گزارند. این عنصر معمارى از زمان ولیدبن‌عبدالملک خلیفة اموى به بناى مسجد الحاق شد. محراب احتمالاً از دوره‌هاى قبل از اسلام وجود داشته و جهت نیایش مؤمنان بوده است، چنانچه در قرآن آمده که حضرت مریم (س) در محراب به عبادت خدا می‌پرداخت. «براى دریافت مظهریت محراب در آداب نیایش اسلامی باید ریشة آن را در قرآن کریم یافت. این واژه به تنهایى به مفهوم «پناهگاه» است. قرآن مجید بویژه این واژه را در توصیف نهانگاهى در معبد اورشلیم آورده است که در آن مریم عذرا براى انزوا گرفتن و دعا درآمد، و فرشتگان به او روزى می‌رسانیدند». 

از دیگر عناصر معمارى مسجد، گنبد است.در ایران از دوره ساسانى با بناهاى گنبدوار بسیارى مواجهیم، مانند بناى قلعه دختر و کاخ اردشیر در فیروز آباد فارس. گنبدها در ابتدا به صورت طاقهاى با قوس نیم‌دایره بودند، بعدها قوس با چرخیدن کامل گرد محور عمودى خود از نیم دایره به دایرة کامل تغییر شکل داد و بدین گونه گنبد موجودیت یافت.

پایه و اساس هنر دینی، تمثیل‌گرایى است، بویژه در هنر اسلامى و با استفاده از قرآن که سرشار از رمز و رازهاى معنوى است و به نحوى موجز و عالى حقایق را بیان می‌دارد و همچنین وجود احادیث معتبر و در نهایت عرفان اسلامی، که همة اینها منشأ ظهور و بروز انواع هنرها بوده است و عینیت بخشیدن به مفاهیم عالى اسلامی، کارى است بزرگ که باعث دگرگونى کیفى محیط بیرونى شده است. هنر اسلامی، هنر تفکر و تأمل و کشف و شهود است و لذا هر عنصری، تزیینی، یا ساخت معماریى در آن داراى مفهومى عمیق و ریشه‌دار است که به راحتى از کنار آنها نمی‌‌توان گذشت.

یکی دیگر از تزیینات زیباى هنر اسلامی، مقرنسهاست. مقرنس نیز علاوه بر عنصرى تزیینی، عامل فنى در معمارى به شمار می‌رود. مقرنسها در معمارى اسلامى براى اولین بار در گوشه‌ها و زاویه‌هاى گنبدها به کار گرفته شدند. در آغاز وقتى خواستند بناى عظیم گنبدها را برپا کنند، نیاز به عوامل فنى داشتند تا مانع ریزش سقف سنگین گنبد شوند. چنانچه گنبدهاى دورة ساسانى به دلیل عدم ایستایى لازم، فرو ریختند. معماران اسلامی، چنانچه ذکر گردید، با استفاده از سقفهاى گنبدى و به طور کلى با اقتباس از معمارى گذشته، دست به نوآوریهاى تکنیکى و هنرى منحصر به فردى زدند که در نوع خود در جهان معمارى بی‌نظیر بود. آنها سقف گنبد را که در دورة ساسانى بر روى پایه مربعى بنا شده بود، به پایه‌هاى شش ضلعى و هشت ضلعى تقسیم کردند و سرانجام گنبد را بر پایه هشت ضلعى بنا نهادند، لذا فشارهاى وارده از سقف گنبدى که به گوشه‌های جانبى هشتگانه منتقل می‌شد، مانع از ریزش گنبد شد. این اضلاع هشتگانه به صورت مثلثهاى کوچکى نمایان شدند که جنبه تزیینى نیز یافتند. سپس در مراحل بعدى با استفاده از مصالح انعطاف‌پذیرى چون گچ، هنر مقرنس‌کارى گسترش پیدا کرد.

یکی از قسمتهاى الحاقى به نقشه اصلى مسجد، بناى مرتفع مناره است و از این قسمت مسجد است که صداى اذان مؤذن در سطحى وسیع به گوش مسلمانان می‌رسد و آنان را براى انجام فریضة مقدس نماز دعوت می‌کند.

مناره در لغت به معنى جاى نور است. و در اصل بنایى باریک و بلند بوده که در وسط جاده‌ها و راه‌ها به عنوان میل راهنما احداث می‌شده است و به علت اینکه برفراز آن آتش روشن می‌‌کردند تا رهگذران در شب دچار مشکل نشوند، به آن مناره یا محل نور می‌گفتند.

مناره بنایى است که قبل از اسلام نیز وجود داشته است. اگرچه تاکنون تعداد کمى از آنها باقى مانده اما شواهد نشان می‌دهد که مناره یا میل براى هدایت و راهنمایی کاروانیان، در جاده‌ها، در پیش از اسلام ساخته می‌شده است. قدیمی‌ترین مناره باقی مانده، میل نور‌آباد معروف به میل اژدهاست که متعلق به دورة اشکانى است و در استان فارس قرار گرفته است. ارتفاع این میل حدود 7 متر، و بناى آن توسط سنگهاى تراش خورده سفید ساخته شده است. این برج در درون، داراى پلکانى است و بر بالاى آن آتشدان سنگى قرار داشته است. منار دیگر، میل فیروزآباد است که اکنون در شهر باستانى فیروزآباد فارس به صورت مخروبه به جا مانده است. ارتفاع این میل در گذشته بیش از 30 متر بوده و اکنون تنها 26 متر آن برجا است.

چیست این سقف بلند سادة بسیار نقش        زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست.

یکی از دیگر زیبایی‌هاى شگفت‌انگیز معمارى اسلامی، تزیینات آن است که به صورتهاى مختلف در جاى جاى بناهاى اسلامى و متناسب با آن به کار رفته است. یعنى تزیینات اسلامی علاوه بر آرایش و زیبایى بنا، در استحکام و رنگ‌آمیزى آن نیز نقشى مهم ایفا می‌کند. بنابراین «هنرهاى تزیینى به آن دسته از هنر گفته می‌شود که غیر از مشخصات خاص، از نظر نقوش و رنگ‌آمیزى مفید فایده‌اى هم باشد». [44] تزیین به منزله آرایشى است که بناى معمارى را دلپذیرتر می‌نمایاند و یا به غناى یک اثر می‌افزاید. همچنانکه عالم خلقت یکنواخت نیست و از تنوع و گوناگونیهاى زیادی برخوردار است. معمارى اسلامى هم به گونه‌اى نمادین، اشاره به خلقت و جهان هستی دارد که خود سرشار از دگرگونى است. تزیین به مانند زیر و بمهاى نگارین کنایه‌آمیزی از عالم خلقت و داراى بعد زیبا شناختى غنى است. هنر اسلامى در این مورد بر دیگر هنرها برترى دارد.

معماری در هنر اسلامی، جایگاه ویژه‌اى دارد، و تجلى انوار حق که در عالم هستى و کاینات به ظهور رسیده، توسط هنرمند مسلمان در معمارى پر معناى خود متبلور شده است. معماران اسلامى با نیت نزدیکى به محبوب و قرب در جوار حضرت دوست کوشیده‌اند تا روح معنویت اسلامى را در بناهاى خود نمایش دهند و در تک‌تک اجزاى آن مظاهر الهى را به نمایش بگذراند و بدین جهت است که نقشة بنا و تزیینات آن از قبیل حیاط بزرگ با حوضى در وسط آن، شبستانها، محراب و نیز گچبری، کاشی‌کاری، آجر چینی، آینه‌کاری، وجود طاق و گنبد، محراب و منبر همه و همه مجموعه‌اى متحد و مطابق با تفکر الهى است. فضایى که امکان دورى از آلودگى و رهایى از قید و بندهاى دنیوى و تسلیم و عبودیت را در آستانة دیدار مهیا می‌سازد.

حسن روى تو به یک جلوه که در آینه کرد
این همه عکس مى و نقش نگارین که نمود

این همه نقش در آیینه اوهام افتاد
یک فروغ رخ ساقى است که در جام افتاد

این دوره را باید دوره افول معماری ایران به شمار آورد چرا که در مقایسه با ابنیه بسیار زیبای دوره صفوی ، بنایی که بتواند با آن برابری کند ، ساخته نشد. برجسته ترین ابنیه این دوره متعلق به فتحعلی شاه است که خود تقلیدی از ابنیه صفوی است و اکثر تزئینات مهم از هنر اروپایی اقتباس شده است .

 مسجد و مدرسه سپهسالار(شهیدمطهری)
یکی از عمارت های معروف تاریخی تهران است که توسط میرزا حسین خان سپهسالار ساخته و وقف شده است . اولین کلنگ آن درسال 1296ق زده شد . حیاط مسجد توسط 62حجره ای که  جهت سکونت طلاب ساخته شده ، از چهار جهت محصور شده است . در سردر هر یک از حجره ها طرحی بدیع و مجزا از یکدیگر با مقرنس کاری زیبا تزئین یافته است. در اصلی بسیار بزرگ، دو لَتی و فلزی است ودر قسمت بیرونی با کاشی کاری های معرق و مقرنس کاری زیبایی تزئین شده لست. گنبد اصلی عمارت بر روی شبستان تابستانی و تماماً از بیرون و درون کاشی کاری می باشد. کل ساختمان دارای 8 مناره است که تماماً با کاشیکاری تزئین شده است .

بناهای این دوره باز هم دارای طرح کلی چهار ایوانی است البته به ساخت ایوان های عظیم با ابعاد بزرگ توجه بسیار شده است. در ابنیه مذهبی کاشی های لعاب دار، معرق و هفت رنگ در تزیین دیواره های خارجی و داخلی بنا ، طاق ها، مناره ها، گنبدها و محراب ها استفاده شده است. کتیبه های نسخ و ثلث سفید و درخشان، در طاقچه ها به کاتر رفته و نور ورودی از طریق پنجره های تعبیه شده در ساقه گنبد حالتی روحانی به فضا می بخشد. در بناهای ییلاقی تزئینات چوبی نقش اصلی را به عهده داشته و بر روی آن تذهیب کاری و نقاشی های لاکی استفاده شده است. از نمونه های معماری این دوره می توان بهمسجد شاه اصفهانکه توسط شاه عباس ساخته شده و  اوج ساختمان سازی در اصفهان به شمار می آید اشاره کرد. این مسجد دارای ابتکارات و نوآوری هایی در هنر معماری است ، سردر ورودی آن در مرکز ضلع جنوب میدان(نقش جهان) قرار دارد، ولی خود مسجد با زاویه ای روبه قبله ساخته شده است ، معماران این تغییر زاویه مسجد را به قدری استادانه و با موفقیت اجرا کرده اند که در قسمت ورودی مسجد کسی به وجود چنین زاویه ای پی نمی برد و نمای عمومی آن از سمت میدان ناموزون به نظر نمی رسد.مساجد در این دوره همچنان  با طرح  چهار ایوانی و گنبدهای بزرگی که  به اوج کمال  رسیده اند، ساخته شده است .

نمونه ابنیه مذهبی این دورهمسجد مظفریه یا کبود تبریز است که در نوع خود ممتاز بوده و هم اکنون در حال مرمت است. حیاط مرکزی کاملاً سرپوشیده و دارای گنبد است. نماهای داخلی و خارجی آن به ظریف ترین کاشی های ایران مزین شده است. قاب های مختلف و هماهنگ دارای رنگ های مختلف به همراه آبی روشن و در برخی قسمت ها با روکش طلا ست.

بناها در این دوره بازهم بر پایه شکل ها و ساختمان های دوره سلجوقی استوار است. ولی در سایه تسلط مغولان ، مقیاس و عظمت تازه ایی یافته و در تزئینات بنا توجه بسیار مبذول شده است. بناها اغلب چهار ایوانی با ایوان های بلند و سردرهای مزین به مقرنس کاری های بسیار زیباست و تزئینات عمدتاً شامل  کاشی کاری های زیبا و باشکوه و معرق و هفت رنگ است ، گنبدهای پیازی شکل و شیاردار از ویژگی های بناهای خاص دوره تیموریان  است . معماری این دوره  را می توان  کمال  کاربری رنگ در معماری دانست که نمونه های آن را می توان در کتیبه های کوفی، نسخ و  ثلث به رنگ طلایی در زمینه کاشی های آبی مشاهده کرد . از مساجد نمونه و بسیار معروف این دوره می توانمسجد گوهرشاد را نام برد . بی اغراق اوج هنر و تکنیک  کاشیکاری این دوره و ایران را می توان در این بنا مشاهده کرد . در این بنا مناره در جوار ساختمان قرار دارد ، پیش از این مناره ها برفراز دیوارها قرار داشتند و این سبک(مناره جدا از ساختمان) احتمالاً از سبک معماری هند اقتباس شده است.

در این دوره انواع ساختمان ها ، حالت سنتی و سبک سلجوقی خودرا حفظ کرده،  ولی مغولان برای نمایش قدرت خود به ساخت بناهای عظیم با گنبدهای بسیار بزرگ و برج های بلند روی آوردند و برای افزایش هیبت بنا ، نماهای ساختمان را با قاب های باریک و بلند وهلال های نوک تیز آراستند . در این زمان استفاده از تزیینات آجر لعابدار و بدون لعاب ، قطعات گچ و آجر در موزاییک ، کاشی های آبی رنگ با نقش های زیبای گل و بوته ، کتیبه های زیبای کوفی و نسخ با نوارهای تزیینی ونازک گچبری به صورت بندکشی رواج داشت . از بناهای مذهبی و مساجد این دوره می توان ازمسجد جمعه ورامین نام برد. این مسجد مانند مسجد زوره بر اساس طرح کلی چهارایوانی ساخته شده و برخلاف دیگر مساجد ایران سردر کوتاهی دارد آنچنان که کل ساختمان در سیطره گنبد بزرگ  بالای حجره ی جلوی محراب قرار گرفته است . طرح داخلی این مسجد نشانه پیشرفت معماری نسبت به قرون قبل است که احساس خاصی از ارتفاع  را در بیننده ایجاد می کند . دیوارهای جانبی با روزنه هایی جهت ورود نور، مشبک شده اند . تزئینات محراب با تصاویر گل های کاملاً شکفته تزیین شده است. سردر ورودی و ایوان قبله دارای نیم گنبدهایی بر فراز طاق های مقرنس کاری شده و مزین به آجرهای لعابدار آبی رنگ است که مشخصه عمده تزئینات این دوران به شمارمی رود.

ویژگی معماری این دوره را به اختصار می توان موقر ، نیرومند و دارای ساختاری زیبا توصیف کرد . در این دوره  با وجود فاصله زمانی نزدیک به چهار قرن با ایران باستان باز هم  می توان طرح کلی چهارایوانی ساسانی را مشاهده کرد . طرح مساجد و مدارس این دوره اکثراً چهارایوانی با طاقنماهای دیواری است ، ایجاد گنبدهای عظیم بر روی گوشواره در مساجد از دیگر ویژگی های مساجد این دوره است و در تمام ابنیه این دوره سردر اهمیت به سزایی دارد. بناها آجری و تزیینات آن شامل خطوط و نقوش هندی به صورت مهر در آجر، گچبری ، کاشی ساده معرق و کتیبه هایی به خط  کوفی و نسخ است . از جمله مساجد به جای مانده از این دوره می توان بهمسجد جمعه اردستان ومسجد جمعه زوره اشاره کرد .


مسجد جمعه اردستان
در قرن ششم ساخته شده است ، طاق ایوان ، مزین به گچبری زیبای مشبک با نقش برگ نخلی است که به آن وجهه ی بی نظیری داده است . محراب و گچبری های آن در این مسجد در دوره ایلخانان مغول بازسازی شده است .

ویژگی های معماری این دوره شبیه معماری ساسانی ( پیش از اسلام ) بوده و ابنیه مذهبی این دوره چهارایوانی ، دارای ستون های عظیم و ایوان های بلند طاقدار است . تزیین اصلی بنا در این دوره گچبری است که دارای رنگهای متنوع بوده و طرح های آن ، سنت های قدیمی ایران در دوره ساسانی را یادآوری می کند . از مساجد این دوره می توان بهمسجد جمعه نایین اشاره کرد. این مسجد که هنوز مورد استفاده است قدیمی ترین مناره به یادگار مانده در ایران را داراست . نقشه آن نقشه یک مسجد ساده ستون دار است که از قدیم تا کنون دچار تغییرات زیادی شده است . مناره این بنا که در اصل بر بالای قاعده مربعی شکل قرار داشت با نمای مسجد هماهنگ بود اما چندی بعد با اضافاتی محصور شد . بدنه هشت ضلعی آن کاملاً بدون تزیین است و نشانه مرحله انتقالی از مناره های مربعی به مناره های مدور  است، شکوه و جلال اصلی مسجد جمعه نایین در غنای گچبری های آن است .

در اوایل این دوره مساجد با طرح صحن روباز و ایوان های ستون دار ساخته می شدند که نمونه ای از معماری دوره اموی و به طور کل اعراب بوده است . در بناها بیشتر از خشت استفاده شده و ستون های یک پارچه بودند . رفته رفته تغییراتی اساسی در بنای ساختمان ، ایجاد  و به جای خشت از آجر استفاده شد و دیگر ستون های یک پارچه به کار نرفت . ازویژگی بسیار مهم مساجد در این دوره آن است که سقف مساجد کاملا مسطح و مناره در خارج و یا در جوار مسجد ساخته می شد. و برای تزیین دیوارها از کتیبه هایی به خط کوفی بهره گرفته می شد .

مسجد و محراب اگر چه در آموزه های دینی دارای جایگاهی منحصراً معنوی نبوده ( به ویژه محراب که اسم مکان از ریشه حرب است ) و بیشتر به عنوان پایگاهی برای پاسخگویی به غالب نیازهای مسلمانان برآمده بود ، به اندک زمانی با روحی که از لطافت ایمان و جذبه حضور درآمیخته بود به زیباترین بنای اسلامی بدل شد . به گونه ایی که شکل و ساخت مساجد در کشورهای اسلامی زیر بنای هنر و معماری اسلامی را تشکیل داد.  معماری زیبا ، با کاشی کاری های هوش ربا ، کتیبه ها، گچبری ها ، معرق ها و دیگر عناصر معماری در هم آمیخت و معماری اسلامی را پدیدآورد که هم اکنون مایه فخر ومباهات ملل اسلامی و یکی از جاذبه های گردشگری این کشورهاست .  نمونه هایی از این مساجد ، مسجد شیخ لطف الله در اصفهان و تاج محل در آگره هند است .

بازارهای همدان مانند بازارهای اغلب شهرهای قدیمی مسقفند و از بافت معماری اسلامی برخوردارند جملگی بازمانده دوره قاجاریه می‌باشند. جز نه راستا. بقیه در دو، سه دهه قبل به دستور مسؤولان وقت از باب تجدد گرایی سقف آنها را برداشته و با گذشت زمان صاحبان اماکن تجاری برای استفاده از زیر بنای بیشتر طرفین آنها را نیز خراب کرده اند. که با تیرآهن و دیوارهای تیغه‌ای بازسازی کرده اصالت خود را از دست داده اند.

این بازارها در مرکز شهر قرار دارند و هر یک مختص یک نوع مال التجاره یا پیشه ورانی است که دارای حرفه مشترکی هستند از این رو مردم بر حسب احتیاجات خود می‌دانند برای تهیه نیازمندیها به کجا مراجعه نمایند. بعضی از بازارها مانند کاروانسراها در تملک اشخاص ثروتمند بوده که برای کسب در آمد بیشتری بنا شده‌اند چنان که بازار قیصریه(بازار فرش فروش‌های فعلی) را میرزا کاظم منشی قاجاریه در پشت کاروانسرای خود (کاروانسرای میرزا کاظم) ساخت که اکنون متعلق به چند تن از تجار می‌باشد. بر همین قیاس راستا بازارهای صحاف خانه. موتابخانه. کفشدوزخانه و ...

تصویر ١

دکتر هایده لاله

مسجد جامع «اشترجان » در 36 کیلومتری جنوب غربیاصفهان در منطقه لنجان واقع شده و به استناد کتیبههای تاریخی آن، در سال 715 به دستور خواجه فخرالدینمحمدبن محمودبن علی اشترجانی ساخته شده است این مسجد یکی از نمونه های نفیس معماری ایلخانی از اواخرسلطنت محمد خدابنده (اولجایتو) به شمار میآید.

در کتیبهای که نام بانی مسجد در آن آمده، از خواجهمحمد اشترجانی،، با عنوان «الصاحب الاعظم ملک الوزراءفی العالم» یاد شده است. وی که از مستوفیان و منشیان امیران ایلخانی بود چند هم حکومت لنجان را برعهده داشت. با این که «خواجه» در مقام وزارت نبود، درکتیبه های این بنا عناوین خاص وزرا به او داده شده است؛ ازاین رو گمان میرود این عنوانها در آن زمان تنها به وزیران اطلاق نمیشد و دیگر دولتمردان نیز آن را وام میگرفته اند.

شهاب شهیری: شکوه و معماری ایران به ویژه در دوران اسلامی، به تزئین وآرایش آن بستگی دارد. هنرهای اسلامی از هنرهای تزئینی وکاربردی گرفته تا احداث زیباترین بناهای مذهبی، دارای اهمیت واعتبار ویژهای است. تزئیناتی چون آجرکاری، گچبری، کاشیکاری،حجاری و غیره در تمامی ادوار اسلامی رواج داشته و در هر دوره ای با امکانات آن دوره پیشرفت کرده است. هنرمندان این رشته ازهنرهای اسلامی با بهرهگیری از انواع نقوش نظیر نقوش وطرحهای گیاهی، هندسی و خطاطی بر روی انواع مصالح ساختمانی به معماری ایرانی اهمیت ویژه ای بخشیدند.

دو محراب بسیار زیبا و جالب توجه یکی مربوط به دوران سلجوقی و دیگری مربوط به دوره ایلخانی میباشد:

مشخصات اثر:

طول محراب: 140 سانتیمتر، عرض: 111 سانتیمتر،کتیبه ها: خطوط کوفی و ثلث، دوره: سلجوقی (قرن پنجمهجری قمری)، شماره اثر: 3286 مشخصات بالا مربوط به یک محراب کوچک سنگی از دورهسلجوقی است که از میمه اصفهان به موزه ملی ایران منتقل شده ودر موزه دوران اسلامی تالار سلجوقی (قرون 5 و 6 هجریقمری)به نمایش گذاشته است. قسمت اعظم محراب با آیات قرآن مجیدبه خط کوفی، سبک دورة سلجوقی و خط ثلث تزئین شده بر روی ستونهای کوچک و بزرگ و حواشی محراب و همچنین قسمت طاق مانند آن نقوش شاخ و برگ دیده میشود. نام سازنده محراب در بالا و پایین آن آمده است.

معماری پنهان برج طغرل «برج طغرل شاهکار نجوم و هنر معماری ایران»

سرزمین ایران اقلیمی کهن با سابقه شگرف علمی همواره در صحنه تمدن بشری درخششی خیره کننده دارد و فرزانگان و اندیشمندان این مرز و بوم مهم بسزائی در گسترش اندیشه بشری و تبلوری از خلاقیتها و نمودی از شاهکارهای فکری اعصار را در منظر جهانیان به نمایش در آورده‌اند آثاری که هر کدام در جای خود حکایت از فرهنگی غنی و پشتوانه‌ای علمی بس محکم و اندیشه‌ای پویاست.

آری ایران سرزمین تمدن و شاهراه تفکر انسانی، که این عبارت را در خور مدح خود کرده «هنر نزد ایرانیان است و بس» و یا در طنین وحی الهی از زبان پیام آور بزرگ دادار یکتا چنین حکایت شده «اگر دانش در ثریا مسکن گزیند مردانی بلند همت از دیار ایران به آن دست خواهد یافت» و این منت خداوند و تاج زرین الهی بر بلندای سرزمین ایران است و این زمزمه شکوه اندیشه ایرانی در برابر جهانیان است. که ایران نباشد تن من مباد. روز تاریخ سرزمین کهن ایران را از اعمال اعصار می‌پیماید و از ادوار متعهد یادگارانی را به همراه می‌آورد از سرزمین مغان و سروده‌های زردشت مگذر، دیار شاهان و سلسله‌های مختلف را می‌پیماید و با عنای و صفای مردمان عجین می‌شود، تا به دوران سلجوقیان می‌رسد. همواره در قرون مختلف پیران طریقت علم و اندیشه یاد سرداران و سلاطین زمان را با پدید آوردن آثاری جاودانه ، به تاریخ می‌سپارند. و فرزندان آینده را به پدران گذشته پیوند ناگسستنی می‌دهند. اگر طریقتگران بنیان آفرین دوران هخامنش نبودند و زیبائیهای شهر پارسه را نمی‌آفریدند چه پیوندی بین ما فرزندان این عصر با نیاکانمان در آن عصر بود. اگر شاهکارهای هنرمندان دوران و فرزانگان عهد صفوی نبود چه حلقه‌ای و چه افتخاری و چه فرهنگی قابل مباحات باقی مانده بود که حکایت از تمدن ایران زمین کند.

اصل داشتن محراب

محراب در واقع جای تجلی و حضور رمزی خداوند و ساکن کردن آن وجود نامتناهی در زمین است. در آیین مسیحیت، ساختمان های کلیسا (در معابد مسیحی قدیم این مسئله بیش‏تر به چشم می‏خورده است). منطقه بازی دارد که جایگاه حضوری رمزی خداوند در تمثال یا پیکره «مسیح مقدس» یا «باکره مقدس به همواره فرزند او» است. در این منطقه باز، که معمولاً نقش محراب مساجد را در سنت اسلامی دارد، زوایای منعطف هندسی با بلندای قابل توجه وجود دارند که بر هر یک نیز نقشی رمزگون از «صلیب مقدس» (توجه داشته باشیم که هندسه کلی معابد مسیحی نیز تقریبا در اساس آن، «صلیب گون» است) یا پیکره های مقدس مذهبی وجود دارد. رو به روی این منطقه باز، جایگاه نیایش «پدر مقدس» یا «روحانی آیین مسیح» است و «سرود خوانان مذهبی» نیز تقریبا بر آستان همین منطقه می‏ایستند. در واقع محراب در سنت مسیحی و سایرسنت‏های دینی،

کلاژ (مأخوذ از زبان فرانسه: Coller به معنی چسباندن) روشی در تولید آثار تجسمی است که در آن مصالح و مواد مختلف (چون کاغذ‌های رنگی، مقوا، پارچه، ریسمان، بریده روزنامه، عکس و جز اینها) را بر سطح بوم، تخته یا مقوا با ترکیب توامان و مناسب میچسبانند. و گاه با نقاشی و طراحی به تکمیل آن می‌پردازند.

کلاژ در اوایل قرن بیستم به تکنیک محبوب هنرمندان نوگرا تبدیل شد. نقاشان کوبیست، داداییست و سورئالیست این اسلوب را بکار می‌گرفتند. پابلو پیکاسو، نقاش کوبیست، اولین فردی بود که این روش را برای نقاشی (طبیعت بی‌جان با صندلی، 1912) بکار برد. هانری ماتیس، کازیمیر ماله‌ویچ، دیوید هاکنی و بسیاری دیگر آثاری را با این اسلوب خلق کرده‌اند.

اصل داشتن شکلی از گنبد

به استناد قول بیش‏تر هنرنگاران که در سنت‏های مختلف مذهبی و دینی تحقیق کرده‏اند و نیز به اتکاء مشاهدات، کمتر معبد یا حرمی را می‏توان سراغ کرد که در ساخت آن، شکلی از گنبد به‏کار نرفته باشد. آن‏گونه که پیش‏تر گفتیم هنرِ ساخت معابد که اولی‏ترین هنر مقدس به‏شمار می‏آید، تکیه بر آیین‏های رمزی مختلفی دارد که در سنت‏های مختلف متفاوت‏اند و نیز آن‏گونه که برشمردیم در ساخت معابد مشترکاتی وجود دارد که گاه هم‏چون شکل تزیینات و شمایل‏نگاری‏ها تفاوت‏های اندکی نیز دارند؛

اما اصل داشتن شکلی از گنبد تقریبا در چهار آیینِ برشمرده و حتی آیین‏های پراکنده دیگر، بر رمزهای مقدس، تقریبا بر یکسانی مبتنی است. معبد در واقع براساس آن‏چه پیش‏تر ذکر آن رفت به نوعی مرکز روحانی جهان (عالم) به‏شمار می‏رود و این مرکز روحانی عالم، به‏طور قاعده باید تفاوتی به لحاظ ارتباط با ساحت‏های دیگرِ «وجود» (ماوراء طبیعت) داشته باشد. اگر معبد (کلیسا، معبد، مسجد) و هر مکان عبادت دیگری را به‏درستی و با پیش‏زمینه‏های بایسته نظری در پیش چشم آوریم، اصل ساختمانِ بنا، مرکزیت عالمی است روحانی، و گنبد، قبّه‏ای یا برآمدگی است که به‏طور عموم به شکل‏های نیم‏دایره (دایره غیر کامل) و مخروط بر مرکزِ این مرکز ساخته می‏شود. در واقع گنبد در تمام شکل‏های آن و در سنت‏های مختلف به‏عنوان محور عمودی (ارتباط) عالم به‏شمار می‏آید که در مرکز معبد قرار می‏گیرد (توجه داشته باشیم که هرجا گنبد قرار می‏گیرد مرکز است و نه این‏که به‏طور ضروری گنبد در مرکز فیزیکی بنا قرارگیرد؛ گو این‏که در بسیاری موارد به‏خصوص معماری غرب جهان اسلام، معابد هندو و کلیساها سعی بر رعایت این قاعده بوده است).

اصل داشتن تطهیرگاه (مکان تغسیل)

آن‏گونه‏که برای ورود به حرم، آمادگی روحانی و معنوی لازم بود، شایسته است جسم طبیعی نیز پیش از ورود به حرم و مورد خطاب قرار گرفتن از آلودگی‏ها تطهیر شود و پاک و پیراسته گردد. بیرون از جهان روحانی حرم، آلاینده‏های جسمانی فراوانی وجود دارند که توان گزند رساندن به طبیعت پاک و مطهر انسان را دارند. حتی اگر انسانی در جهانِ بیرون حرم، به آلودگی هم دچار نشود، نیازمند آن است که برای ورود به حرم جسم خود را تطهیر کند. تطهیر جسم که در سنت‏های مختلف به شکل‏های مختلفی صورت می‏بندد، خالی از کنایتی روحانی نیز نیست. نکته ظریف تطهیر جسمانی می‏تواند این باشد که به اندازه مسئولیت جدیدی که قرار است این جسم جدید بر دوش گیرد، باید خالی از غبارهای ماده و خاشاک و خس تعلق باشد. در واقع تطهیر کردن جسم، لزوما شستن و پاک کردن پلیدی‏ها نیست تا چنان‏چه جسمی پاکیزه باشد، به آن نیازی احساس نشود. تطهیر جسم بیش‏تر و شاید در حد مساوی زدودن کنایه‏وار و لطیف غبار و پلیدی تعلقات است؛ تا جوهر جان آشکار و بی غبار گردد. غسل تعمید در آیین مسیحیت، در واقع، فرد را مستعد و دارای قابلیت پذیرش کیفیات روحانی و معنوی می‏کند و اگرچه ممکن است در ابتدای تولد باشد، اما تا انتها او را مستعد نگاه خواهد داشت و رمزی خواهد بود از این‏که جان و تن همواره همراه‏اند و آمادگی‏شان باید توأم باشد و بدین‏گونه کلیسا محلی خواهد بود برای تطهیر تن و جان و پای گزاردن به حریم امن. شستشوی تن در آیین‏های هندو و بودایی نیز خالی از کنایاتی معنوی نیست. آن‏که خود را و تن خود را به آب مقدس می‏سپارد و در رودخانه مقدس، آیین تطهیر به‏جا می‏آورد، در واقع خود را از علایق و تعلقات، پیراسته و پاکیزه می‏سازد و شستشوی پا و دست نیز آیین و رمزی دیگر است که در معابد و حاشیه‏های آن‏ها صورت می‏گیرد. در مساجد اسلامی نیز همواره و بدون استثنا مکانی برای تطهیر وجود داشته است. مساجد قدیم در سنت اسلامی، به‏خصوص در شرق جهان اسلام همواره در اطراف و محیط بیرونی دارای چاه آب یا قنات و یا حوض آب‏نمایی بوده‏اند که مسلمان به نیت تطهیر تن، در آن‏ها وضو می‏ساخته است و دست و پا و صورت و سر را که در واقع جوارح فعال در بدن هستند می‏شسته است و از شرک و کفر و گناه و تعلقات پاک می‏ساخته است. (چشم را از تعلقات، زبان را از گناه‏های بیانی، دهان را از حرام‏خواری و دست و پا را از گناه‏های فیزیکی و...). و این‏همه در سنت‏های مختلف همواره با تطهیر روح و آمادگی روحانی برای ورود به حرم همراه بوده است.

 اصل داشتن شبستان و ورودگاه

در هیچ یک از آیین‏های مختلفی که تا امروزه بشر آن‏ها را به تجربه دریافته و درک کرده است، ورود به حرم و خروج از محدوده «تجربه بی واسطه روحانی»، بی مقدمه و مؤخره فرض نشده است. کمتر آیینی می‏توان یافت که در آن، انسان پرستنده به ساحت حرم پای گذارد بی‏آن که قبل از ورود، واجد آمادگی‏های روحی و جسمی شود بر اساس مفروضه‏های معنویِ بیش‏تر آیین‏ها، برای ورود به حرم و واقع‏شدن در «محدوده روحانی بی‏واسطه»، ابتداباید در محیطی بینابین قرارگرفت.

جهانِ‏بیرونِ حرم و محدوده آن، جهانی است که تا حدود زیادی خالی از محرّک‏ها و انگیزه‏سازی‏های معنوی است و مکان اصلی حرم نیز، جهانِ خالصِ پرستش و جایگاه مورد خطاب واقع شدن است؛ یعنی جهانِ نابِ روحانی. به همان‏سان که نمی‏توان شیشه را از ظرف آب سردی به یک‏باره خارج کرد و در ظرف آب گرم فروبرد، نمی‏توان توقع داشت ورود از جهان «بیگانه با معنویت» یا خالی از جواهر معنوی و روحانی، به جهان نابِ روحانیت و محیطِ خالصِ پرستش (توجه کنید: مکان رمزی حضورِ خدا در صبیعت) نیز بی مقدماتی ممکن باشد.

هگمتانه:دبیر همایش ملی معماری پایدار در نشست خبری این همایش و در جمع خبرنگاران از برگزاری اولین همایش ملی معماری پایدار توسط آموزشکده فنی و حرفه‌ای سما واحد همدان خبر داد.
مهدی شعبانیان با اشاره به صرفه‌جویی انرژی در همه حوزه‌ها افزود: این همایش با هدف کلی جلب توجه دست‌اندرکاران حوزه معماری خصوصاً در بحث معماری پایدار در بحث صرفه‌جویی انرژی است.

اسکیس

بنای تاریخی "عمارت مفخم" به عنوان بزرگترین و شاخص‌ترین اثر معماری از دوره قاجار در خراسان شمالی است که در شمال شرق شهر بجنورد واقع است. در دوره قاجار عمارت مفخم همراه با بناهای دیگری از جمله آیینه‌خانه، کلاه فرنگی، حوضخانه و سردر در باغ بزرگی قرار داشته که مجموعه "دارالحکومه مفخم" را تشکیل می‌داده‌اند. بنای عمارت در دهه ‪ ۱۳۰۰‬هجری قمری، همزمان با دوره حکومت ناصرالدین شاه به دستور "یارمحمدخان شادلو" معروف به "سردار مفخم" ساخته شده و محل سکونت خانواده وی و پذیرایی از میهمانان دولتی و رجال سیاسی بوده است.

معروف است که نقشه ساختمانی عمارت به دست میرزامهدی‌خان شقاقی، نخستین استاد معماران ایرانی تعلیم یافته در فرنگ که معماری مدرسه شهید مطهری تهران از جمله کارهای او است، طراحی شده است.

عمارت دارالحکومه
بنایی که امروزه آیینه خانه مفخم نامیده می شود , ساختمانی است رفیع و با شکوه که در شمال شهر بجنورد واقع شده است . این بنا از آثار منحصر به فرد عصر ناصری در شمال خراسان است , که در گذشته داخل باغ بزرگی قرار داشته و همراه با ابنیه دیگر از جمله عمارت مفخم , دروازه ورودی حوض خانه , باغ فواره و کلاه فرنگی تشکیل دارالحکومه مفخم را می داده که عمارت کلاه فرنگی بر اثر زلزله شدیدی که در بجنورد رخ داده تخریب شده و هم اکنون تنها آیینه خانه و عمارت مفخم به جای مانده .

بنای آیینه خانه که محل کنونی اداره میراث فرهنگی و موزه مردم شناسی بجنورد می باشد , در سال 1376 خریداری و پس از مرمت در مهر ماه 1379 بهره برداری و به شماره 31167 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است .بانی این اثر یارمحمدخان سهام الدوله بجنوردی معروف به سردار مفخم و معمار آن احتمالاً ممتحن الملک شقاقی بوده که پس از تحصیل در مدرسه دارالفنون به دستور ناصرالدین شاه جهت گذراندن تحصیلات عالیه در رشته معماری به فرانسه اعزام وپس از رجعت به کار احداث کاخ های بزرگان گمارده شد

نباید پنداشت که تکامل معماری ناشی از کارکرد ساخت بوده است . کسب هنری متعلق به دنیای ذهن است نه دنیای ماده .   

                                                                       نیکلاس پوسنر

به گزارش خبرگزاری فارس، ارتفاع کل برج‌ 435 متر و معادل 5/1 برابر ارتفاع برج ایفل در فرانسه است‌.

وزن برج میلاد‌ 161 هزار تن است و زیربنای آن به اندازه 5/5 زمین فوتبال است.

ارتفاع‌ 315 متری شفت بتنی برج نیز برابر با ارتفاع یک ساختمان 105 طبقه است و دکل آنتن برج میلاد نیز با 120 متر طول‌، معادل ارتفاع یک ساختمان 40 طبقه است.

وزن کل سازه 161 هزار تن و معادل وزن 3 هزار و 578 تانک است‌. لابی برج نیز با زیر بنای 15 هزار مترمربع معادل 3 زمین فوتبال و زیر بنای 12 هزار متر مربعی رأس سازه نیز برابر با‌ 5/2 زمین فوتبال است.

استادیوم جام جهانی 2010 در مه صبحگاهی

دوبی  در سال 2012  دارای بزرگترین و بلندترین قوس پل خواهد بود .

این پل یک مایل و 670 فیت بلندی است که 12 خط برای عبور وسایل نقلیه دارد و با هزینه ساخت 817 میلیون دلار طراحی شده است.

طراحی پل توسط شرکت شیخ محمد صورت میگیرد .

این پل توانایی انتقال بیش از 2000 وسیله نقلیه در ساعت در هر جهت را دارد. خط مترو در وسط این پل قرار دارد .

ساخت این پل در ماه مارس آغاز و در سال 2012 به پایان میرسد .

پرسپکتیو داخلی + راندو

معماری مسجد

اسکیس و کروکی(ترم ٢)

اسکیس و کروکی(ترم ٢)

آدما  پنجره ها رو وا کنید
 غروب عشق منو نگاه کنید

ببینید تا بدونیدعشق چیه
دنیای عاشقیمون دست کیه

برج میلاد

پله مدرن (مثلا) و بی دردسر و شاید هم کم  خرج. .استحکامشم با خداست . .

کاشت گیاهان بر روی سقف ساختمان های مسکونی و بیمارستان ها در پکن ضمن آنکه به تصفیه بیشتر و بهتر هوای شهرها کمک می کند، باعث صرفه جویی در انرژی مصرفی ساختمانها برای سرمایش و گرمایش نیز می گردد. در همین راستا دیوارهای سطح شهر نیز با پیچکها سبز پوش شده است.

یکی از تیره‌های مهم آریایی که پس از ورود  به ایران موفق  به تشکیل حکومت  شدند پارسها  بودند. از اواسط دوره مادها از خاندان پارسی به عنوان خاندانی قدرتمند در منابع یاد شده است. آخرین پادشاه ماد، آسیتاگ، مجبور به جنگ ‌با یکی از سران پارسی‌ها  به نام کوروش شد. از شواهد چنین ‌برمی‌آ‌‌ید که کوروش با آستیاگ نسبت خویشی داشته است. در جنگ بین طرفین پادشاه ماد شکست خورده  و کوروش با پیروزی ‌بر آستیاگ موفق شد حکومت جدیدی را ‌که درتاریخ از آن به نام هخامنشیان یاد می‌شود، تأسیس کند.

برج سی ان ( ‎CN Tower ‏) دومین برج بلند!! جهان است. ارتفاع این برج ۵۵۳٫۳ متر (۱٬۸۱۵٫۳۹ فوت) است. این برج در شهر تورنتو در کانادا قرار دارد و سالانه حدود دو میلیون نفر توریست را به خود جذب می‌کند.

این برج در سال ۱۹۷۶ به روی مردم گشوده شد. کل پروژه در حدود ۲۶۰ میلیون دلار (به ارزش سال ۲۰۰۵) هزینه در برداشت.

برج ایفل (به فرانسوی:‎Tour Eiffel ‏) برجی فلزی در میدان شان دو مارس و در کنار رود سن واقع در شهر پاریس است.برج ایفل امروزه به عنوان نماد فرانسه شناخته می‌شود و یکی از شناخته شده‌ترین بناها در جهان است.

ساخت برج ایفل در سال‌ ۱۸۸۷ شروع و در ۳۱ مارس ‌۱۸۸۹ به اتمام رسید. در ابتدا برج ایفل برای نمایشگاه جهانی و به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب فرانسه ساخته شد ولی پس از ساخت این بنا مورد قبول همگان واقع نشد و ۳۰۰ نفر که در بین آنها می‌توان از امیل زولا ، موپسان، شارل گارنیه و هم چنین الکساندر دوما نویسنده شهیر فرانسوی نام برد، به ساخت آن شدیداً اعتراض نمودند.

نام برج ایفل از نام سازنده‌اش گوستاو ایفل گرفته شده است...

ساختمان VM جایزه Forum رو در سال2006 دریافت کرده که این جایزه از طرف مجله معماری و طراحی Forum به ساختمانهایی که در شمال اروپا ساخته می شه و بهترین طراحی داخلی رو داره اهدا میشه.
مجتمع مسکونی VM اولین منطقه مسکونی در جدید ترین قسمت شهر کپنهاگ دانمارک است که از دید بالا (سایت پلان) مجتمع بصورت حروف V و M انگلیسی است

تراسهای خصوصی همگی در نمای جنوبی ساختمان تعبیه شده اند و دسترسی تراس روی سقف بوسیله راهروهای مرکزی صورت می گیرد.نمای خارجی ساختمان M از ورقهای آلومینیومی پوشیده شده است.

برج میلاد بلندترین برج ایران، چهارمین برج مخابراتی و هشتمین برج بلند جهان است. این برج با ۱۳ هزار متر زیربنا از نظر وسعت کاربری سازهٔ رأس برج در میان تمامی برجهای دنیا مقام نخست را دارد. این سازه به خاطر ارتفاع بلند و شکل ظاهری متفاوتش، تقریباً از همه جای تهران نمایان است و از این رو، یکی از نمادهای پایتخت ایران به شمار می‌آید.

استادیوم ملی پکن همچنین مشهور به آشیانه پرنده، نام استادیوم اصلی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ است که مراسم افتتاحیه و اختتامیه المپیک پکن در آنجا برگزار شد.

این استادیوم که با هزینه‌ای معادل 423 میلیون دلار ساخته شده است، بعنوان بزرگترین سازه فلزی جهان محسوب می‌گردد.

آشیانه پرنده، به همراه مکعب آب، یکی از دو ورزشگاهی است که به واسطه شیوه طراحی، به نمادهای شهر پکن تبدیل شده است.

ساخت این ورزشگاه در اواخر دسامبر ۲۰۰۳ میلادی آغاز شد.

یزد جزء زیباترین و به یا ماندنی ترین شهرهایی که تا حالا دیدم . .معماری  این شهر و بافت قدیمی که داره واقعا به یاد موندنیو تامل بر انگیزه.ادم از ساعتها قدم زدن تو محله ها قدیمی و بازاراش اصلا خسته نمیشی . . یزدو تو برنامه های سفرتون بگنجونین ممکنه البته از گرماخفه بشین ولی دیگه شلوغیه عیدو نداره

موزه جدید آکروپلیس پس از سال ها بحث و جدل و 130 میلیون یورو هزینه شنبه شب 20 ژوئن با حضور مقامات برجسته در پای تپه بنای باستانی آکروپلیس افتتاح شد. این موزه مدرن که محل نگهداری مجموعه های آثار باستانی یونان است توسط برنار تسشومی، آرشیتکت فرانسوی سوئیسی طراحی و احداث شده و معماری آن به سبکی است که با استفاده از شیشه می‌توان ارتباطی بصری را میان موزه و عمارت باستانی پارتنون برقرار ساخت.

شومینه مدرن

مجسمه " دای کانون " (دهمین مجسمه بلند جهان) در " هوکاییدو" ی ژاپن به ارتفاع 88 متر . در این مجسمه چندین طبقه وجود دارد که از طبقه بالای آن می توان نمایی زیبا به وسعت دشت های اطراف را مشاهده کرد.

این پوشش ها از موادى ساخته شده است که شکل خود را حفظ مى کند. این نوع کف شامل موادى مانند چوب پنبه، لینولیوم (یک نوع مشمع کف)، لاستیک و کف پوش پلاستیکى است. آنها از سنگ سرامیک، کف هاى سیمانى و حتى از کف پوش هاى چوبى نرم تر هستند؛ این بدین معنى است که آنها در زیر پا بسیار راحت هستند و شما مى توانید براى مدت طولانى روى آنها بایستید. کف پوش هاى ارتجاعى همچنین عایق هاى ضد صداى بسیار مناسبى محسوب مى شوند و از آنجا که آنها از انواع دیگر کف پوش ها نرم تر هستند، به راحتى خراش پیدا مى کنند و نباید با اجسام سخت شست و شو شوند. پوشش هاى ارتجاعى کف به راحتى منقبض و منبسط مى شوند که این مسئله بستگى به رطوبت و درجه هوا دارد. پس قبل از نصب این نوع کف پوش ابتدا اجازه دهید تا این کف پوش ها خود را با محیط و نوع آب و هوا تطبیق دهند و سپس آنها را بر روى زمین نصب کنید.

این نوع کف، یک طرح یا تصویر مجازى از قطعات کوچک است. این قطعات کوچک شامل مرمر یا شیشه مى باشند. رومیان چیزى را که ما امروزه موزائیک مى نامیم ایجاد کردند و آن را بر روى کف و دیوارها استفاده مى کردند. کلیساهاى وابسته به روم شرقى نمونه بسیار خوبى است از کاربرد موزائیک هاى بسیار رنگارنگ و شگفت انگیز که در آنها قطعات کوچکى از طلا نیز دیده مى شود.

این نوع از کاشى ها نیز در رنگ ها و سایزهاى مختلفى وجود دارد. آنها مى توانند خیلى زیبا و شیک باشند و عایق هاى بسیار خوبى براى صدا محسوب مى شوند. در زیر پا خیلى نرم و لطیف احساس مى شوند و ظاهرى بسیار لوکس و گران قیمت دارند. در طول زمان شکل چرم عوض مى شود و رنگ و جنس آنها تغییر مى کند و همیشه دست نخورده و تازه به نظر نمى آید. استفاده از کف پوش هاى چرمى زیاد مقرون به صرفه نیست اما بسیار زیبا و فریبننده هستند. این نوع کاشى هاى کف با طراحى مد روز و یا حتى مدل هاى قدیمى و سنتى براى کتابخانه ها بسیار مناسب هستند. بهتر است که کاشى هاى چرمى در محیط هایى با آب و هواى خشک یا در رطوبت زیاد استفاده نشوند. کاشى هاى کف چرمى باید حداقل 2بار در سال واکس بخورد و بدین منظور مى بایست با فروشنده، نصاب یا توزیع کننده آنها قبلاً مشورت کنیم.

این نوع کف پوش از چوب پنبه حقیقى ساخته مى شود که از پوست درخت بلوط گرفته مى شود که اغلب در مناطق مدیترانه اى مخصوصاً در کشور پرتغال بسیار یافت مى شود. به دلیل این که براى تولید این کف پوش احتیاج به پوست درخت بلوط داریم لذا تولید آن براى اکوسیستم مخرب نیست. این نوع کف پوش در مکان هایى استفاده مى شود که انعکاس صدا در آنجا مهم محسوب مى شود و مى خواهند محیطى آرام داشته باشند مانند استودیوها. رنگ چوب پنبه رنگى گرم است و به دکوراسیون خانه یا اتاق حالتى بسیار زیبا و طبیعى مى بخشد. این کف پوش معروف است به این که جزو راحت ترین نوع کف پوش براى پا محسوب مى شود و همچنین «عایق صدا»ى مناسبى نیز است و در تمام نقاط خانه مانند آشپزخانه و حتى کتابخانه کف پوش مناسبى است. ، کف پوش چوب پنبه اى مى تواند مانند کف پوش هاى چوبى به وسیلهواکس و یا پلییوریتن براق شود.

این نوع کف پوش یک مخلوط طبیعى ساخته شده از روغن تخم کتان اکسید شده، خاک اره، سنگ آهک پودر شده، صمغ کاج و رنگدانه هاى مختلف است. این مخلوط اولین بار در سال 1863 توسط یک انگلیسى به نام فردریک دالتون ساخته شد. این مواد بسیار مستحکم هستند و به صورت وسیعى در تمامى مناطق مانند آپارتمان ها و حتى مناطق صنعتى استفاده مى شد تا این که کف پوش هاى پلاستیکى در سال 1940 در دسترس مردم قرار گرفت. کف پوش هاى پلاستیکى مصنوعى در مقایسه با این نوع کف پوش از نظر نگهدارى بسیار راحت تر بود و به طور چشمگیرى بازار فروش لینولیوم را کساد کرد.
در بعضى مواقع مردم این دو نوع کف پوش (لینولیوم و کف پوش مصنوعى) را با یکدیگر اشتباه مى گیرند، در صورتى که مواد تشکیل دهنده آن دو کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند. تنوع رنگ در کف پوش هاى لینولیوم بسیار زیاد است و معمولاً به صورت ورقه اى در بازار موجود هستند.

Media Library, Krefeld -Germany

هنگام ورود به ساختمان ، بلافاصله آن را می توان احساس کرد : کتابخانه رسانه ها در Krefeld  که یک کتابخانه به معنای سنتی نیست.

 معماری و طراحی داخلی مجموعه ای از صحنه ها را برای رسانه ها ، مبادله جهانی و دسترسی سریع به اطلاعات در عصر اینترنت نشان میدهد.

  پویایی طرح با ترکیبی از دیوارهای سفید و نارنجی

طرح معماری 2 - فرهنگسرا

museum of sex موزه سکس

راندو

طرح معماری 2 - دانشکده معماری

محمد زمانی :

چند نمونه پرسپکتیو داخلی

طرح ۵ - مجتمع مسکونی

انگاره میانی

  آلن با دیو فیلسوف معاصر بر اساس نظریاتی که در باب فلسفه در قرن بیستم مطرح شده است، فلسفه معاصر را بیمار می بیند و بیماری آنرا ناشی از عدم پرداختن به هویت اشیاء و درگیر شدن با صور مشتق از آنها و مباحث زبانشناختی (هرمنوتیک) می داند او می گوید:فلسفه برای زبان علمی و غیر علمی تمایزاتی قائل است. زبان فلسفه علمی را زبانی با سیری یکطرفه می داند، از اینرو برای زبان علمی و ریاضی تفکیک اساسی معنادار و بی معنایی را در نظر می گیرد و در قبال آن چند معنایی فلسفه را اساس فلسفه معاصر دانسته و آنرا در مقابل سلطه گری سرمایه و اطلاعات قرارمی دهد، به طور کلی او برای فلسفه سیر چند خطی قائل است که از یک نقطه واحد شروع می شود، زبان شناسی و هرمنوتیک را درگیر شدن در صور و دوری از ذات حقیقی اشیاء می داند و بر اساس ایده افلاطون(Plato) در کتاب کلاسیک « گراتیلوس» (کتابی در باب زبان فلسفه) که می گوید:«ما فیلسوفان از اشیاء شروع می کنیم نه از کلمات». در پیدا کردن و گریز از صور ظاهری اشیاء و رسیدن به حقیقت اشیاء و رسیدن به حقیقت ذات شیء و فیلگورهای واحد «Singular» تئوری فلسفه رخداد یا واحد «Singularity» را مطرح می سازد که بر اساس فلسفه معنای واحد در سیر چند خطی خلاصه می شود، او سیر چند خطی را جدای از زبان بیمارگونه یا فلسفه ای که در یک هرمنوتیک خاص تعریف می شود می بیند، از اینرو در بحث انگاره میانی لازم دیدم نگاهی گذرا به فلسفه رخداد داشته باشم. فلسفه رخداد در مبانی علمی خود فراتر از « فلد » و تئوری تک بعدی (تک ضلعی) تاشده ها و همچنین فراتر از تئوری فراکتال یا پیچیدگی است.